Archives for category: iets langer

1: Look left, look right. Dat staat voor elk zebrapad op de grond gekalkt. Goede service voor bezoekers uit rechtsrijdende landen. Verwarrend: als je in een metrostation van het ene naar het andere perron wandelt, moet je soms aan de linkerkant en soms aan de rechterkant lopen. Gelukkig staat dat keurig met bordjes aangegeven.

2: Waarschuwingsbordjes. Ze zijn overal. Vanwege de eilandmentaliteit en het hoge percentage obesitas kun je al stellen dat Groot-Brittannië het Amerika van Europa is. Nog een overeenkomst: in allebei de landen hangen overal waarschuwingsbordjes. Zoals hier in mijn hotelkamer:

IMG_20190204_225050818

Achtung: badolie.

3: Over waarschuwingen gesproken: blauwe deurstickers. Tijdens mijn trip naar Londen had ik een interview in een sjiek hotel. Zoals elk openbaar gebouw in Engeland / Groot-Brittannië / het Verenigd Koninkrijk hing het vol met deze blauwe beauty’s:

download

Prachtig, natuurlijk. Vooral in combinatie met een klassiek interieur als dit. (De geïnterviewde componist Lucas Cantor staat bovenaan in het midden, ik sta rechts.)

4: Iedereen zijn eigen hesje. Of ze nu bij de politie werken, in de bouw of op een vliegveld: Britten dragen graag fluorescerende hesjes. Want stel je voor dat er ineens een taxiënd vliegtuig door de bagagehal raast. Dan wil je toch niet dat de piloot je over het hoofd ziet.

5: Vierkante kerktorens. Kijk maar.

16635304368_29fabbf978_z

(Jack Pease Photography, Creative Commons)

6: Van die winkelgevels die in één kleur zijn geverfd met een etalage waardoor je niet naar binnen kunt kijken… Nou goed, als je regelmatig in Engeland komt, weet je wat ik bedoel.

15421963482_b3b89960d3_z

Dit dus. (Elliott Brown, Creative Commons)

7: Matig loodgieten. De uitvinder van het watercloset zoals we het nu kennen, was een Engelsman met de toepasselijke naam Thomas Crapper. Na zijn dood in 1910 hebben zijn landgenoten geen vooruitgang gemaakt. Heel gek, maar ik ben in veel Britse huizen en hotels geweest waar een weeïge rioollucht hing of waar het warme water het niet deed.

8: Geen mengkranen. Volgt uit punt 7. Boven de gootsteen in ouderwetse Britse keukens hangen een warme en een koude kraan gebroederlijk naast elkaar. Onder de ene verbranden je handen, onder de andere vriezen ze er weer af. Een Duitse huisgenoot in Hull loste het probleem op door een plastic fles omheen te bevestigen: fles dwars, twee gaten bovenin, een gat onderin. Dat kostte heel wat gedoe met een scherp mes. Maar het werkte wel.

9: Uitbundige afzettingen. Graaf je een gat in Engeland, dan verschijnen er als vanzelf een paar honderd paaltjes, pylonen en hekken omheen.

IMG_20190204_164232622

Een week later waren ze in mijn woonwijk een sloot aan het uitbaggeren. Met ‘ze’ bedoel ik een stelletje mannen die een vrachtwagen en een graafmachine hadden geparkeerd op een fietspadenzessprong (ja, dat hebben we hier). Geen afzetting te bekennen. Er zijn geen ongelukken gebeurd.

IMG_20190208_091444848_HDR

10: Het mannetje bij de zij-ingang van Harrods. Typisch Brits mag je het niet noemen, want dit fenomeen vind je alleen op één plek in Londen. Aan de andere kant: bij de Bijenkorf zul je nooit een mannetje met groene broek, groene overjas, groene dienstpet en groene paraplu zien, dat klanten uit hun Bentleys helpt. Ik heb er minutenlang naar staan kijken toen ik twee weken geleden een rondje om mijn hotel liep. De volgende keer dat ik in Londen ben, hoop ik tijd te hebben voor het grote Harrods-spel: pak een willekeurig voorwerp uit de schappen (of het nu een bankkussentje is of een presse-papier) en laat je reisgenoot raden wat het kost. Onderschatting is gegarandeerd.

Nog vier wedstrijden en dan zit het WK in Brazilië erop. Nog nooit werd er zo veel gescoord op een toernooi en Nederland is (nu al) verder gekomen dan ik ooit had gedacht. Een prachtig WK, op de thuisploeg na.

Ook mooi: sinds dit WK is voetbaltactiek plotseling een mainstream gespreksonderwerp. ‘4-3-3’ en ‘5-3-2’ duiken op in krantenkoppen. Tactische veelzijdigheid is een van de belangrijkste wapens van het Nederlands elftal. Ondertussen leest de technische staf van Oranje de onvolprezen artikelen van Catenaccio nog eens goed door.

Drie weken na mijn eerdere lijstje is het tijd voor tien nieuwe internettips:

1: Interview met Catenaccio

Vijf verdedigers en Kuijt als back? Voor velen een verrassing, maar weblog Catenaccio opperde het in al 2012.

Een nog indrukwekkender wapenfeit staat in dit interview door HP/De Tijd: “De hoofdscout van Louis van Gaal vraagt ons wel onze stukken door te sturen. Onze artikelen worden gelezen in Brazilië en misschien zelfs meegenomen in de wedstrijdvoorbereiding.”

Ik vraag me wel af wat Thomas Boeschoten bedoelt met ‘stukken doorsturen’. Hebben Louis en zijn staf geen Blendle-accountje?
Lees de rest van dit artikel »

Veteranendag

Den Haag, 28 juni 2014. Iskandar Bwefar staat te kijken naar een optocht van Nederlandse veteranen. In zijn rugtas zit de vlag van West-Papoea, de Morgenstervlag. Hij had gehoord dat er gedoe was over het ding. Op voorgaande Veteranendagen droegen Nieuw Guinea-gangers, die tussen 1945 en 1962 in het gebied hadden gevochten, nog zelf de Morgenstervlag mee. Maar nu mocht dat niet meer. Het argument van het Comité Nederlandse Veteranendag: “Wij vinden dat het defilé geen podium is voor politiek geladen uitingen.”

In West-Papoea mag je de Morgenstervlag niet hijsen. Dan gooien ze je in de gevangenis. En in Nederland mogen toeschouwers van Veteranendag dat ook niet. Of toch wel? “Nou”, zegt een politieagent, “niet in deze straat.” Daar staan toevallig koning Willem-Alexander en premier Mark Rutte.

Iskandar Bwefar pakt de vlag uit zijn tas en begint ermee te wapperen. Vier dienstkloppers smijten hem tegen de grond. De vlag en Iskandar.

Waarom is Bwefar opgepakt? Lees de rest van dit artikel »

Als brugklasser zat ik met pen en papier voor de tv. Geïnspireerd door Nico Scheepmaker, vader der Nederlandse voetbalschrijvers, turfde ik negentig minuten lang alle verrichtingen van een van de spelers.

Alleen acht van de laatste groepswedstrijden van het WK 1998 kwamen niet live op tv, omdat de andere wedstrijd in dezelfde poule tegelijk werd gespeeld. Zo zond de NOS wel Frankrijk – Denemarken (2-1) uit, maar niet Zuid-Afrika – Saoedi-Arabië (2-2). Daar baalde ik van, want ik wilde alles zien.

Het WK 1998 in Frankrijk was voor mij nog een vingeroefening. De vijf jaar erna hield alle toen denkbare voetbalstatistieken bij op mijn website Voetbalfocus.

Inmiddels heb je geen tv meer nodig om het WK te volgen. En voetbalstatistieken beperken zich al lang niet meer tot aantallen doelpunten, corners en overtredingen. Tien tips om het WK voetbal op internet te volgen. Lees de rest van dit artikel »

Zondagavond om 23.47 uur lag ik op het punt om in slaap te vallen, toen mijn telefoon ging. Mijn chef meldde het onderwerp van de dag erna: de anonieme aankondiging van een schietpartij op een onbekende school in Leiden.

Gelukkig kon het nieuws nog net mee in de maandagkrant. Toen begon het werk pas echt voor mijn collega’s en mij: wat betekent dit voor scholieren en ouders in Leiden en omgeving?

De nieuwsstroom heb ik maandag overdag geprobeerd te kanaliseren in een Storify-verhaal op de site van het Leidsch Dagblad. Een handige vorm van livebloggen, vind ik, omdat veel nieuws zich openbaart of bevestigd wordt met Twitter-berichten. Je kunt er ook losse tekst in kwijt. Zo maak je de lezer in één klap duidelijk van wie bepaalde informatie afkomstig is. Lees de rest van dit artikel »

‘Verbinder’. ‘Inspirator’. ‘Levensgenieter’.

Het zijn van die lekker veelzeggende termen om in je Twitter-profiel te zetten. Weg ermee.

Voor tenenkrommende profielen heb je de onvolprezen site Vreselijketwitterbio. Hieronder tien Twitter-bio’s waar ik wel vrolijk van word.

Allereerst Stefan de Vries. Zijn opiniemakersbravoure is erg prettig, vergeleken met armzalige formules als ‘tweets op persoonlijke titel’ en ‘retweets zijn geen aanbevelingen.’

3stefandevries

Soms roepen prestaties uit het verleden een kleurrijk beeld op.

3merijntinga

3rafkes

Of namen van huisdieren.

3woutervnoort

Er bestaat weinig vla waar Diederik Ebbinge niet dol op is.

3diederikebbinge

Ook leuk: je pincode op internet zetten. Belt iemand Robbert om te vragen of het klopt?

3rdijkhuis

Mooie zin van de gouden windsurfer. Heeft niemand van zijn negenduizend volgers hem verteld dat hij een extra f kan gebruiken?

3dorsports

Ik heb Kimberly Camu toestemming gevraagd om onderstaand aforisme te adopteren. Zij had het van Philip Pullman, die het weer had ontleend aan Mohammed Ali. Het was geen probleem.

3kcamu

Tot slot: het was me al opgevallen dat Alexander Klöpping en Marten Blankesteijn zich allebei ‘rector magnificus van de Universiteit van Nederland’ noemden. Sinds deze week weten we waarom.

3alexandernl

3blankesteijn