Wesley Sneijder was in 1992 een Utrechts jongetje dat in huis rondliep met een bal aan een touw, in 2003 haalde hij als 18-jarige in eerste elftal van Ajax en in 2012 is hij een van de grote sterren van Oranje.

De indrukwekkende documentaire hieronder toont hoe veel voetballers en hun families moeten doen om het ver te schoppen. Barry Sneijder zegde zijn baan op om zijn zoons Jeffrey, Wesley en Rodney dagelijks naar Amsterdam te rijden.

Alleen de middelste haalde de top. Voor elke jeugdspeler die profvoetballer wordt, zijn er tien die het niet halen.

Twee jaar geleden bracht de New York Times een uitputtend artikel over de jeugdopleiding van Ajax. De Amerikaan John O’Brien, tot 2005 ploeggenoot van Wesley Sneijder, schreef in een commentaar dat er te weinig aandacht is voor de afvallers. Het individualisme in de opleiding werkt volgens hem mogelijk door in het Nederlandse spel, dat collectief vaak tekortschiet.

Ik zou wel in de schoenen van Wesley Sneijder willen staan, maar niet in die van Jeffrey. En al helemaal niet in de schoenen van een voetbalvader, die zijn baan opgeeft zonder dat zijn zoon het profvoetbal bereikt.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

(De video is beschikbaar tot 30 juni 2012.)

Advertenties